Mózg dziecka jest bardziej neuroplastyczny niż mózg dorosłego, a plastyczność synaptyczna jest najwyższa w dzieciństwie

To oznacza, że mózg dziecka łatwiej przyswaja wiele umiejętności, ale łatwiej też może utrwalać niekorzystne wzorce zachowania. W młodym wieku neurony łatwiej tworzą nowe połączenia – dlatego to tzw. „okno wrażliwości” na naukę języka czy zachowań społecznych.


W dzieciństwie mózg jest najbardziej otwarty na bodźce i bardzo szybko reaguje na powtarzające się sytuacje. To, co dziecko widzi, słyszy i czuje na co dzień, buduje wzorce reakcji, emocji i nawyków. 

Plastyczność działa w obie strony – może wspierać rozwój albo utrwalać schematy, które trudno będzie zmienić później. Właśnie dlatego tak ważne jest, co dzieje się wokół dziecka na co dzień: język, relacje, emocje, rytm dnia. Mózg szczególnie mocno zapamiętuje nie to, co wyjątkowe, ale to, co powtarzalne.